Ο αιτιολογικός παράγοντας της νόσου δεν είναι γνωστός.
Τα ρινικά συμπτώματα περιλαμβάνουν τη ρινική συμφόρηση και τη ρινόρροια ενώ συνήθως απουσιάζουν τα πολλά φταρνίσματα, ο ρινικός κνησμός και τα οφθαλμικά συμπτώματα.
Υπάρχουν διάφορες θεωρίες έχουν διατυπωθεί για να διευκρινιστεί η παθογένεια της αγγειοκινητικής ρινίτιδας. Μία από αυτές αναφέρει ότι η νόσος είναι το αποτέλεσμα δυσλειτουργίας των αισθητικών νευρικών ινών του ρινικού βλεννογόνου. Έτσι, παρατηρείται μια αυξημένη ευαισθησία σε περιβαλλοντικούς παράγοντες όπως κλιματικές αλλαγές, ατμοσφαιρική ρύπανση, έντονες.
Άλλη άποψη υποστηρίζει ότι είναι νόσος του μη αδρενεργικού μη χολινεργικού νευρικού συστήματος, το οποίο διαθέτει στον ρινικό βλεννογόνο τους αισθητικούς νευρώνες που είναι γνωστές ως C-ίνες.
Η διενέργεια των SPT παραμένει η κύρια διαγνωστική μέθοδος για την αναγνώριση της.
Πηγές
Lieberman P, Pattanaik D. Nonallergic rhinitis. Curr Allergy Asthma Rep 2014, 14:439–450
Settipane RA, Kaliner MA. Nonallergic rhinitis. Am J Rhinol Allergy 2013, 27:S48–S51
Bousquet J, Fokkens W, Burney P et al. Important research questions in allergy and related disease: nonallergic rhinitis: aGA- 2 LEN paper. Allergy 2008, 63:842–853
Papadopoulos NG, Bernstein JA, Demoly P et al. Phenotypes and endotypes of rhinitis and their impact on management: a PRACTALL report. Allergy 2015, 70:474–494
Hellings PW, Klimek L, Cingi C et al. Non-allergic rhinitis: Position paper of the European Academy of Allergy and Clinical Immunology. Allergy 2017, 72:1657–1665
Salib RJ, Harries PG, Nair Sb et al. Mechanisms and mediators of nasal symptoms in non-allergic rhinitis. Clin Exp Allergy 2008, 38:393–404
Settipane RA, Charnock DR. Epidemiology of rhinitis: Allergic and nonallergic. Clin Allergy Immunol 2007, 19:23–34
Greiner AN, Meltzer EO. Overview of the treatment of allergic rhinitis and nonallergic rhinopathy. Proc Am Thorac Soc 2011, 8:121–131
